Natka. Poezja z przyprawami

Barbie, ideał z plastiku. Robiony dla każdej grupy społecznej, sukcesywnie dostosowywany do kulturowych zapotrzebowań, wzorców i norm. Lalka ta musi być bowiem politycznie, społecznie i kulturowo poprawna. Oczywiście wszyscy wiemy, że Barbie jest tylko jedna – długonoga, wąska w talii, smukła i seksowna, ale… No właśnie, trzeba zrobić coś, aby kształtować tolerancję wobec odmienności – innego koloru skóry, inwalidztwa, ułomności… Albo raczej jej pozory, pozory akceptowalności.

(więcej…)

Tak, uważam się za osobę kulturalną, z reguły wiem, jak należy się zachować w określonych sytuacjach. Choć pewna elastyczność też jest wskazana, bowiem zdarzyć się może, iż dana okoliczność wymusi na nas niejako pewne zachowania. Przystosowanie- to ważna cecha. Gdy się żyje wśród ludzi, stadnie niejako, w mieście, to i trzeba umieć z nimi współżyć, pójść czasem na ustępstwa. Ale na pewno nie zawsze i nie we wszystkim. Czy dużo wymagam od innych w tej materii? Wydaje mi się, że nie. Ot, tylko tyle, ile sama daję. Chociaż to może czasem zbyt wiele, fakt. Zdarza mi się bowiem słyszeć, że jestem zbyt krytyczna, tak w stosunku do siebie, jak i do innych. Ale tak mam, typową raczą nadwrażliwość i zbyt emocjonalne pojmowanie świata. Taki mój urok.

(więcej…)

Wpis w zasadzie powinien być w dziale „Film”, ale myślę, że nie chodzi o sam film, a bardziej o samo zjawisko – czytanie i oglądanie wśród, szeroko zakreślonej – młodzieży.

Przyznaję, że zdarza mi się szperać po serwisach z torrentami czy napisami – często gęsto zwracam uwagę na komentarze pod filmami. Rzecz ciekawa, coraz częściej, ba – jest to wręcz zjawisko nagminne – młodzież domaga się filmów z lektorem. Rozumiem, że można się spodziewać wersji z lektorem, gdy film zszedł już z ekranów kin i trafił do telewizji. Ale domagać się wersji z lektorem, gdy na ekranach kin „Tam” pojawił się wczoraj, a „Tu” pojawi się może za miesiąc? A młodzież pyta tylko, kiedy będzie z lektorem…

(więcej…)

Święta, święta i po świętach, które mimo że ciepłe i w rodzinnym gronie, to jednak wymęczyły mnie straszliwie… Nie jestem przyzwyczajona do siedzenia za stołem, gapienia sie w tv i jedzenia tylko. Wrrr… I tylko dlatego pewno udało mi sie zarejestrować jednym uchem Dodę, która nawet w święta wyskakiwała z telewizora.Jaka Doda jest każdy widzi, jak śpiewa każdy słyszy, ale czy większość zastanawia się o czym traktują teksty tej pani? Ja z nudów to zrobiłam i … i wymiękłam.

(więcej…)

Barbie…obiekt marzeń i pogardy. Więcej niż zabawka. To pierwszy ideał kobiecości, którym bawi się mała dziewczynka. Barbie nie jest przytulanką. Nie wzbudza macierzyńskich uczuć jak bobas dajmy na to. Nie traktujemy jej też jak typowego misia przytulaka. Podoba się wszystkim. Nikt nie powie przecież, że jest brzydka. Dziewczynki kochają Barbie i słyszą:” jeśli chcecie być kochane, bądźcie jak ona”.

(więcej…)

Noszę od dwóch lat zawiązaną na lewym nadgarstku czerwoną nitkę. Był bowiem okres w mym życiu, gdy nie mogłam się odnaleźć, katując otoczenie swoimi nastrojami. Mój duch opiekuńczy, czyli Osoba Mi Najbliższa, stwierdziła, że tak dalej być nie może i dokonała na mej ręce aktu zawiązania krwistoczerwonej nici. Czemu na lewej? Bo lewa dłoń symbolizuje nieświadomość. I nie wiem na jakiej zasadzie to zadziałało, ale skutek przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. (więcej…)

W sobotni wieczór pod warszawskim klubem Utopia stoi tłumek męsko-męskich i damsko-damskich par. Wszyscy ubrani trendy. Selekcjoner, kołysząc biodrami, idzie na koniec kolejki. Wita się pocałunkiem w policzki z trzema odstawionymi dziewczynami (pewnie znają się nie od dziś). Zaprasza je do środka. (więcej…)

Ostatnio widziałam program w tv, w którym mój ulubiony znawca w dziedzinie erotyki, profesor Lew Starowicz stwierdził, że dziewczynki już w dzieciństwie są bardziej pieszczone przez rodziców. Córeczkom mówi się: „Chodź pocałuj tatusia” albo „przytul się do babci”. Dlatego później nie ocenia się surowo dorosłych kobiet, gdy są dla siebie czułe – dodaje. (więcej…)